Silnik Stirlinga jest to silnik cieplny, przetwarzający energię cieplną na energię mechaniczną, lecz bez procesu wewnętrznego spalania paliwa, a na skutek dostarczania ciepła z zewnątrz, przez co jest możliwe zasilanie go ciepłem z dowolnego źródła. Źródłem ciepła powinien być w szczególności proces spalania jakiegoś paliwa, ale nie koniecznie.
W małych modelach orza zabawkach, wykorzystywane jest ciepło ludzkiej dłoni.
Silnik został wynaleziony przez szkockiego duchownego Roberta Stirlinga i opatentowany przez niego w 1816 roku (patent angielski nr 4081). W XIX i XX wieku był używany do napędu niewielkich maszyn. Silnik emituje bardzo mało zanieczyszczeń, jest taż bardzo wydajny. Zbudowane dotychczas prototypy silnika osiągały moc do 500 KM oraz dobre współczynniki wydajności 35-40% (klasyczne silniki spalinowe posiadają ten współczynnik na poziomie ok. 20-25%).